Rondje Christoffelpark Curacao

Helaas kon ik dit weekend niet deelnemen aan de eerste Sallandtrail, ik moest weer eens naar Curacao. Aangezien ik dit weekend echter niet hoef te vliegen heb ik zelf maar een korte trailloop gelopen, een rondje door het Christoffelpark met als letterlijk hoogtepunt de beklimming van de Christoffelberg van 375 meter. Op zondag gaat het park om 6 uur open, het is dan echter nog donker, de zon komt pas om half zeven op. Als de zon op komt vertrek ik vanaf Landhuis Savonet.

Sind kort staan er zonnepanelen bij het landhuis, ideaal op dit zonnig eiland. De meeste mensen pakken de auto vanaf het landhuis en rijden naar de voet van de "berg", ik kies er voor om het park lopend in te gaan, ik moet toch ook wat kilometers maken. Het is minder dan 3 kilometer naar de parkeerplaats onder aan de berg.

Deze kilometers zijn echter niet vlak en regelmatig kom ik onderweg waarschuwingsbordjes tegen. Meerdere auto's halen mij hier in, ik zal deze mensen tijdens de beklimming wel weer tegenkomen.

De weg gaat op en neer, naast een aantal kleine steile heuveltjes zitten er twee klimmetjes in van bijna 100 meter, steil omhoog en nog steiler naar beneden, het is met name in de afdaling goed oppassen.

Vanaf ieder heuveltje heb je uitzicht op het hoogste punt van Curacao.

Na bijna 3 kilometer ben ik bij de parkeerplaats, hier loopt een pad naar rechts, de weg naar de top. Aangezien het de laatste tijd relatief nat is op het eiland is het pad bijna overwoekerd.

Na een kort vlak begin gaat het al snel omhoog en liggen er veel rotsen. Het tempo gaat naar beneden. Door de regen is het op plekken behoorlijk glad, voorzichtig verder dus. Ook kom ik de eerste wandelaars tegen, af en toe even rustig wachten totdat er een plek is om te passeren, daarna weer vlotjes door.

Op de vlakkere delen probeer ik een redelijk tempo te houden, het komt neer op een rustige looppas, afgewisseld met een vlotte wandelpas totdat het weer te steil word.

Het laatste stuk naar de top is klauterwerk en valt niet meer over lopen te praten.

Het is wel genieten op dit stuk, het uitzicht is geweldig.

Op de top neem ik even rust om rond te kijken, een fotootje te maken en wat te drinken, daarna weer snel naar beneden. Helaas is het op het eerste stuk van de afdaling inmiddels wat drukker geworden, er komen mensen naar boven en er willen mensen naar benden terwijl op sommige stukken passeren niet mogelijk is, dus soms moet je even rustig wachten n genieten van het uitzicht.

Beneden gekomen kies ik voor het wandelpad binnendoor, onverhard tussen en onder de struiken en bomen door, ik moet vaak bukken omdat het pad overwoekerd is. Een deel loopt door een drooggevallen stroompje, op sommige plekken stroomt er momenteel een beetje water doorheen.

Het laatste stukje is een zandpad met veel stenen, hier kan ik weer overgaan op een looppas. Bij de auto kleed ik mij snel om en ga weer rustig naar het hotel waar ik even lekker aan het zwembad ga liggen. In de middag nog even 1,5 km zwemmen om de dag sportief af te sluiten, daarna weer een nieuwe werkweek.

Hieronder nog het hoogteprofiel van dit loopje, elk streepje staat voor 100 hoogtemeters.

Time (h:m:s) Distance (km)

68-200-1000100200300400Elevation (m)

Punt brug marathon

Vorige week ging het na omstandigheden redelijk, de rest van de week was echter een drama op loopgebied, maandag op de loopband na 5 km helemaal leeg, dinsdag met moeite een rondje van 8 km, woensdag op de loopband slechts 3 km en donderdag kon ik nog geen kilometer lopen. Aangezien de oorzaak van de klachten na anderhalf jaar nog niet gevonden is mocht ik mij vrijdag weer in het ziekenhuis melden voor een inspanningstest, gek genoeg heb ik daar geen klachten gehad, op de uitslag moet ik twee weken wachten. Erg veel vertrouwen had ik er zaterdagochtend niet in, maar aangezien deze marathon weer bestond uit rondjes zou ik iedere ruim 5 km kunnen stoppen.

Om 11 uur sta ik dus gewoon in het startveld en beginnen we aan de eerste van 8 rondjes van 5,28 km. Ik begin rustig aan, we lopen hetzelfde rondje als tijdens de Glimmermade marathon, nu echter in tegenovergestelde richting. De eerste ronde gaat in een redelijk tempo, net boven de 10 km/uur. De ronde daarna gaat zelfs iets sneller en ook ronde 3 kom ik probleemloos door, het tempo is zelfs iets omhoog gegaan. Naast uitlopen wil ik nu ook sneller zijn dan vorige week. Ronde 4 gaat iets zwaarder, maar het tempo weet ik redelijk vast te houden.Het begin van de 5 ronde gaat het nog redelijk, maar langzaam zakt het tempo toch wat weg, nu moet ik niet teveel gaan verliezen op mijn schema. In een lager tempo kom ik deze ronde ook ongeschonden door, dat ik de finish ga halen is nu wel duidelijk, alleen de eindtijd is nog de vraag. Mijn nieuwe doel is binnen de 4:30 geworden, daardoor moet ik wel zorgen dat ik niet teveel wandel maar een rustige looppas handhaven. Tot mijn verbazing lukt dat redelijk, af en toe een paar honderd meter wandelen daarna weer ruim een kilometer in looppas. bij het in gaan van de laatste ronde zie ik dat de 4:30 haalbaar is en hou ik het rustige tempo vast tot de finish die ik passeer na 4 uur 27 minuten en 45 seconden en word de medaille door Ronald uitgereikt.

foto's van Toli

Uitslagen

Oude Hemelriek marathon

Na anderhalve week verplichte rust kon er afgelopen zaterdag eindelijk weer gelopen worden. Er waren twee opties, verstandig een rustige training lopen of meteen weer een marathon pakken, ik koos toch maar voor de marathon en zou wel zien hoever ik zou komen of hoe lang ik er over zou doen.

Deze week was het de oude Hemelriek marathon in Gasselte, slechts 15 minuten met de auto. Op de parkeer plaats staan weer de bekende gezichten te wachten op de start, die met 10 minuten vertraagd word ivm de late aankomst van een groepje lopers.

Om 10 over 11 mogen we dan vertrekken, eerst een ronde van anderhalve kilometer rond de spartelvijver, lekker onverhard door de bossen. Daarna komen we op de grote ronde van 4,6 km die we 9 keer mogen lopen. Deze ronde is volledig verhard maar bevat wel enkele kleine heuveltjes.

Aangezien ik geen idee heb hoe het vandaag zal gaan begin ik rustig aan, het gemiddelde ligt de eerste rondes continu op 10,2 km/uur. Ik vraag me af hoelang ik dit vast kan houden. De eerste kilometer van de grote ronde is voor de, toch wel stevige, wind en loopt dus makkelijk, daarna draaien we rechts af en krijgen we de wind schuin tegen in het open veld, een zware anderhalve kilometer. Daarna gaan we weer ruim twee kilometer door het bos waar we uit de wind lopen en waar het genieten is.
De eerste 25 kilometer gaan lekker, daarna begint het zwaarder te worden. Tot dit moment hebben we het ook droog weten te houden, helaas krijgen we nu een klein regenbuitje op ons hoofd. Het tempo moet terug, maar ik heb marge genoeg om de finish tijdig te halen, ik maak me dus niet druk en ga me ook niet kapot lopen. Op de korte heuveltjes wandel ik af en toe een stukje om daarna weer een rustig looptempo op te pakken. (de route en mijn statistieken staan hier)

De laatste rondes kom ik zo door en met een korte eindsprint hou ik de tijd onder de 4:40, de klok stopt uiteindelijk op 4:39:31, weer een marathon uitgelopen, nu word het toch tijd om het tempo weer wat omhoog te krijgen. De volgende poging is volgende week tijdens de Puntbrug marathon, met de wisselvalligheid van de afgelopen maanden is het afwachten wat dat gaat brengen.

Foto's van Toli

Uitslagen

Dutch Coast Ultrarun by Night

Vrijdagavond om 21:22 stap ik in Den Heder zuid op de trein, 4 minuten later stap ik uit in Den Helder en is het slechts een tientel meters naar hotel Wienerhof. Binnen is het al behoorlijk vol met lopers, allemaal met rugzak en hoofdlamp. Om 21:45 volgt een korte briefing waarna iedereen zich naar buiten begeeft. Dan is het 22:00 en mogen we gaan lopen, eerst naar door het centrum van Den Helder naar de zeedijk, over de dijk, langs het water richting vuurtoren en vervolgens het strand op.

De lopers vlak voor de start.

De eerste kilometers loop ik vrijwel achteraan, ik wil rustig beginnen want het word een lange tocht. Mijn doel is vandaag de 90 km, maar of dit haalbaar is is twijfelachtig, ik hoop in ieder geval de 50 km te lopen, het eerste verzorgingspunt tijdens deze ultra. Voor mij zie ik allemaal kleine rode stipjes, de lampjes van andere lopers, een aantal verdwijnen in de verte, maar sommigen komen dichterbij en kan ik passeren. Het is heerlijk lopen op het strand, onder een prachtige sterrenhemel. Het strand is goed begaanbaar, er is een zwakke tegenwind en de temperatuur is rond het vriespunt.

Na 25 kilometer verlaten we even kort het strand om bij Petten over de Hondsbosserzeewering te lopen. 7 Kilometer asfalt, tot hier liep het prima, maar nu begin ik toch een beetje misselijk te worden, ik vermoed doordat het water in de Camelback erg koud is geworden. Weer terug op het strand zijn er behoorlijke gaten ontstaan tussen de lopers, in de verte zijn nog wel wat rode lampjes te zien en als ik omkijk zie ik ver achter mij wat hoofdlampjes. Een paar keer loop ik in een zwin en moet ik kiezen, terug en om het water heen lopen of springen, normaal zal dat geen probleem zijn, maar nu met rugzak en vermoeidheid is het wel een risico, toch lukt het telkens om met droge voeten de overkant te halen.

Het tempo begint na 30 kilometer toch echt te zaken en ik moet af en toe een stukje wandelen, ik blijk niet de enige te zijn, want de lampjes achter mij komen niet dichterbij en voor mij zie ik de lampjes wel dichterbij komen. Na een paar honderd meter wandelen terwijl ik kleine slokje drink loop ik weer een kilometer, op deze manier kom ik er ook en loop ik blijkbaar nog in op de lopers in de buurt. Langzaam haal ik een aantal lopers in, de meesten zitten er behoorlijk door. Ook bij mij gaat het niet erg lekker en ik zie mijn gemiddelde snelheid steeds verder zakken. De 50 km haal ik wel ruim binnen de limiet, maar de 90 km met daarin 20km onverhard duingebied zal heel lastig gaan worden.

Ik loop rustig door en zie de vuurtoren van Egmond aan Zee in de verte verschijnen. In het donker op het strand zegt dat natuurlijk niets, lampjes in de verte lijken niets dichter bij te komen. Toch passeer ik de vuurtoren uiteindelijk, nog 12 km tot Castricum. Ik begin hier te beseffen dat de 90 km binnen de limiet niet gaat lukken, ik kom te kort aan conditie en naast een minimum aan water kan ik niets naar binnen krijgen. Castricum zal du waarschijnlijk voor mij het eindpunt gaan zijn. Inmiddels zie ik geen lampjes meer voor mij, wel zijn er nog meerdere lampjes achter mij te zien, maar deze komen niet dichterbij. Ook de laatste 10 km blijft het genieten, de zee met in de verte lampjes van schepen, een prachtige sterrenhemel, een verlaten strand en in de verte boven zee af en toe wat flitsen in een onweerswolk.

Na 50 kilometer loop ik langs de strandtenten bij Castricum, even de strandopgang zoeken om naar het restaurant te lopen, hier is de eerste verzorgingspost die zeer uitgebreid is. Het is inmiddels ruim naar 4 uur in de ochtend en ik beluit dat ik het hierbij laat, de 90 km binnen de limiet uitlopen gaat niet lukken. Ik haal wat drieg kleren uit mijn rugzak om teveel afkoeling te voorkomen, neem een yoghurt en wat te drinken en voel me binnen een paar minuten weer redelijk goed, helaas is er niet genoeg tijd meer om de volgende 40 km te volbrengen.

Een andere loper geeft mij een lift naar het station waar ik helaas nog 2 uur moet wachten voordat ik weer richting Den Helder kan. Het was een heerlijke loop, zelf voldoende eten en drinken meenemen en dan heerlijk in je eentje in het donker over het strand lopen, echt genieten. In april gaan we de andere kant op en doen we het overdag tijdens de 50 mijl van de Jan Knippenberg Memorial, ik heb er alweer zin in.

Rinus en Ferry, hartelijk bedankt en hopelijk tot volgend jaar.

Glimmermade Marathon

Droog lopen ondanks het hoge water

Om het nieuwe jaar goed te beginnen was er op zaterdag 4 januari een marathon in Glimmen. De DFW-runners hadden deze keer gekozen voor het Glimmermade parkoers waar we vorig jaar ook de New Year marathon gelopen hebben. De afgelopen dagen was het weer niet echt gunstig, storm, regen en hagel. Het was zo nat dat er op de kanalen een vaarverbod van kracht was en dat waterbuffers onderwater gezet werden.

Het weer zat tijdens de marathon echter mee, het waaide behoorlijk hard, maar er kwam geen water uit de hemel en de temperatuur was voor begin januari aangenaam met 4 graden.

Om even voor 11 uur verzamelden de vertrouwde gezichten zich weer rond de verzorgingstent van de DFW-runners en om klokslag 11 uur mogen we van start gaan. We mogen 8 rondes van ruim 5 km lopen, eerst onder de A-28 door, dan langs het kanaal om vervolgens weer onder de snelweg door te gaan en terug te lopen naar de verzorgingspost.

Langs het water valt het op dat de bruggen op dubbel rood staan, ivm het vaarverbod worden ze niet bediend, verder zijn de landerijen erg nat en staan er rond het parkoers overal plassen. Het parkoers zelf is echter grotendeels droog. Bij het keerpunt is het wat modderig en een kilometer voor het einde van de ronde ligt een grote plas over het hele pad heen, gelukkig is deze plas niet te diep en blijven de voeten redelijk droog.
Vorig jaar ging het hier erg slecht en moest ik vechten om binnen de 5 uur binnen te komen, nu ging het ietsjes beter, de eerste rondes gingen erg lekker, de eerste 3 rondes binnen 30 minuten, halverwege in 2:02, daarna werd het echter zwaar en zakte het tempo weg. Na 5 rondes 2:37, na 6 rondes 3:15, na 7 rondes 3:55 en de eindtijd na 8 rondes 4:35:32. Iedere ronde ging het tempo iets naar beneden en de laatste rondes heb ik ook stukjes moeten wandelen. Ten opzichte van vorig jaar was er een behoorlijke verbetering, als ik deze lijn kan doorzetten en in de zomer geen terugval krijg zitten er misschien wat langere ultra's in dit jaar.

Marco

foto's van Toli klik hier

Zes uur van Epe

127 rondjes in 6 uur.

Aan het einde van het jaar is het traditioneel tijd voor een zes uursloop, in de even jaren in Heerde en in de oneven jaren is Epe aan de beurt. In 2011 is het dus weer de baan in Epe waar het moet gaan gebeuren. Zoals in de verslagen hieronder te lezen is gaat het al ruim een jaar niet lekker met het lopen. De zes uur in Heerde vorig jaar was de eerste ultra nadat de klachten begonnen en ik kwam toen tot een teleurstellende 53,2 km, het jaar daarna werd het alleen maar minder met als dieptepunten het uitstappen op Texel, in Winschoten en de teleurstellende RUN van Gieten. In de zomer kwam ik zelfs niet verder dan een kilometer en had ik niet verwacht dit jaar nog een marathon te lopen. Waar ik wel veel gelopen heb is het ziekenhuis, maar ondanks alle onderzoeken is er nog steeds geen oorzaak voor de klachten gevonden en in 2012 blijven we daar dus vrolijk doorlopen.

De afgelopen maanden ging het langzaam wat beter en in de afgelopen weken kon ik regelmatig weer een duurloopje van 20 km afwerken, het tempo was laag, maar voor mij voelde het al goed aan. Ik was nu dus benieuwd hoeveel progressie ik gemaakt had in het afgelopen jaar en Epe was daar de uitgelezen kans voor.

Vooraf bekijk ik de lijst, we lopen in baan 4 van de atletiekbaan, een rondje is dus 422 meter. Een korte blik op de lijst met rondes/afstanden leert dat 50 rondes een halve marathon is, 100 rondes dus een hele marathon en 127 rondes 53,6 km, vanaf daar ben ik dus verder dan vorig jaar.

Om 12 uur mogen we starten en ik loop meteen achteraan, maar al voordat we voor het eerst over de chipmatten lopen loop ik op een plekje net achter een grote groep. Ik kan niet bij de groep komen, maar ze lopen ook niet op mij uit. Het tempo is netjes vlak en het gevoel is goed. Het eerste uur kom ik ruim over de 10 km zonder klachten en vol goede moed blijf ik door lopen. De groep voor mij valt langzaam uiteen, sommigen versnellen, anderen doen het even wat rustiger om wat te eten of drinken. Ik pak bij de verzorgingspost een bekertje water, helaas moet dit hier zelf ingeschonken worden waar door het ritme even weg is, ieder jaar is de verzorging hier onder de maat, terwijl het toch niet zo moeilijk is om te zorgen dat er continue een paar bekertjes water of thee klaar staan voor de lopers.

Het tweede uur gaat nog steeds lekker en ik heb er bijna 50 rondes opzitten als de klok op 2 uur staat, de halve marathon in iets meer dan twee uur, helaas merk ik dat het zwaar begint te worden. Na 50 rondes pak ik een iets uitgebreidere verzorging en werk dit wandelend weg, een ronde later start ik weer, maar na een paar kilometer is het gebeurt en moet ik weer wandelen. Gelukkig is het lekker weer, weinig wind en een lekker zonnetje, na ruim 2,5 uur zien we echter een mooie regenboog die helaas niet veel goeds voorspelt. Een kwartier later is het helaas zover en begint het te regenen, niet erg hard, maar wel voldoende om nat te worden en daardoor behoorlijk af te koelen. Door het tempo weer iets op te voeren verdwijnt de ergste kou uit mijn lichaam en kan ik weer door. Helaas lukt het niet het tempo vast te houden en verval ik iedere paar kilometer weer in een wandelpas. Halverwege ziet het er nog redelijk goed uit, maar helaas kan ik ook dit niet volhouden en een volgende regenbui, dit maal een zware met ook hagel doen alle illusies op een goede prestatie verdwijnen. Ik krijg het nu echt koud, toch blijf ik op de baan en blijf de rondes wegtellen. 100 Rondes, de marathon, na ruim 4,5 uur, nog minder anderhalf uur te gaan waarin nog 27 rondes gelopen moeten worden om de afstand van vorig jaar te evenaren, dat begint nu toch krap te worden.

Het gaat steeds zwaarder, ik kan steeds minder doorlopen en hoop de 50 km te kunnen halen. In het laatste uur krijg ik echter de smaak weer even te pakken en kan zowaar weer een kleine 3 km op laag tempo doorlopen, 120 rondes zitten erop, 50 km en ik heb nog ruim 20 minuten. Ik wandel een ronde, loop een stukje, wandel weer een ronde en zet dan aan voor de laatste 15 minuten, het gaat zwaar, maar ik kan blijven lopen, na 124 rondes heb ik nog minder 9 minuten de tijd, drie rondes moet nog te doen zijn als ik het tempo kan vasthouden. Ik blijf doorlopen, ronde 125, ronde 126 en nog 3 minuten te gaan, als ik niet ga wandelen red ik de komende ronde ook.

Ronde 127, nog 25 secondes op de klok, ik loop nog even door en dan volgt het eindschot. Nu is het even wachten op de restmeters, uiteindelijk kom ik op 53,679 meter, een halve kilometer verder dan vorig jaar. Helaas heb ik het afgelopen jaar dus geen progressie kunnen maken en ben ik weer terug op het punt waarop ik 2011 begon, ik hoop dit jaar niet weer zo'n slechte loopzomer te krijgen als het afgelopen jaar. Het eerste vergelijkingsmoment is aanstaande woensdag wanneer ik start in de Glimmermade marathon. Vorig jaar had ik moeite om de New Yearsmarathon binnen de limiet van 5 uur te finishen, ik hoop woensdag toch een stukje sneller te zijn.

Marco

foto's van Toli staan hier

Boscrossmarathon Diever 2011

Aangezien het langzaam de goede kant op lijkt te gaan met het lopen maar weer eens een marathon geprobeerd. Deze keer een zware, de Boscross in Diever, 42,2 km over onverharde paden, over heuveltjes en door de modder. De afgelopen dagen heeft het genoeg geregend, de vooruitzichten zijn dus veel modder en water.

Op de dag zelf is het weer boven verwachting, zonnig, licht windje en de temperatuur net boven het vriespunt, daar zal het dus niet aan liggen. ook blijkt het parcours mee te vallen, de vorige jaren dat ik hier liep waren veel natter en modderiger. Niet dat ik nu schoon en droog was na afloop, maar het had veel erger gekund.

Om even voor 11 uur sta ik bij de start, hier ontmoet ik Jannet weer en na het startschot gaan we samen achterin het veld van start. Al vrij snel gaat het bij mij niet zoals gehoopt en al na een ruime kilometer laat ik het tempo zakken. Doordat de 10, 21 en 31 kilometer tegelijk met de marathon gestart zijn is het de eerste ronde erg druk op de smalle paden en heb ik moeite om de juiste paden langs de plassen te zoeken. In de eerste paar kilometer glij ik dan ook twee keer uit en kan beide keren mijzelf nog net opvangen met mijn handen zodat een volledig nat pak voorkomen word.

Na ruim twee kilometer komen we bij de eerste zandheuvel, een kort maar pittig klimmetje, daarna volgen er nog een paar kleine hobbeltjes waarna de eerste drankpost opdoemt. nog maar drie kilometer onderweg en ik heb het nu al moeilijk, geen goed vooruitzicht met nog 39 kilometer te gaan. Ik loop rustig door en kom toch in een lekker ritme terecht. Helaas is dat maar van korte duur op deze ronde, na een kilometer is alweer de volgende serie heuveltjes die het ritme breken. de laatste anderhalve kilometer van de ronde zijn weer redelijk vlak en gaat het weer lekker.

Ronde twee begint weer lekker, tot de eerste serie heuveltjes, bij iedere klim schiet mijn hartslag omhoog en ben ik kortademig. Zodra het weer vlakker word gaat het weer beter en kan het tempo weer omhoog, maar op de hobbeltje verlies ik helaas enorm veel tijd. Uiteindelijk kom ik ook deze ronde door en begin ik met frisse moed aan ronde drie. Ook nu gaat het op de vlakke stukken goed, heuvelop moet ik helaas regelmatig wandelen wat de snelheid niet ten goede komt.

Bij het ingaan van de derde ronde zie ik dat ik tijd genoeg heb om binnen de limiet te finishen. het tempo blijft op de vlakke stukken redelijk, hoewel het wel lager is dan in de eerste rondes, de heuveltjes neem ik echter wandelend wat het tempo niet ten goede komt. wel zie ik dat er meer lopers in de problemen komen, in plaats van lopers die mij inhalen zie ik alleen maar lopers voor mij waarop ik inloop en die ik uiteindelijk inhaal, zo "win" ik uiteindelijk in de laatste ronde nog 4 plaatsen en kom ik net te kort om de volgende loper in te halen, deze zie ik op het laatste stuk voor mij lopen, maar het gat is helaas net te groot. Uiteindelijk finish ik in 4 uur en 53 minuten, niet geheel tevreden, maar wel genoten van een geweldig mooie marathon.

foto's en video van Toli klik hier

uitslagen klik hier

Adriaan Tripbosmarathon

Afgelopen zaterdag ging het lopen best lekker, na afloop heb ik nergens last van gehad, dus geen reden om op woensdag nog eens een marathon te proberen. Aan de eerste editie van de Adriaan Tripbosmarathon heb ik goede herinneringen, deze wist ik in 2008 te winnen.

Een overwinning zal er dit jaar niet in zitten, al bij het ontwaken merk ik dat het niet lekker zit in mijn lichaam. Toch besluit ik te gaan, het zijn rondjes van ruim 4 km en het is slechts 15 minuten rijden vanaf huis, uitstappen kan altijd nog.

Om 11 uur mogen we starten, een plan heb ik niet, eerst maar eens zien hoe het gaat en hopelijk uitlopen. Net als zaterdag loop ik weer achteraan, maar na een paar honderd meter zonder problemen versnel ik iets en haal een paar groepjes in. Ik verwacht nog steeds dat het vrij snel gebeurt zal zijn, toch begin ik een nieuw doel in mijn hoofd te krijgen, sneller dan afgelopen zaterdag. Aangezien mijn conditie nog steeds niet optimaal is en ik dus de tweede helft stukjes zal moeten wandelen bedenk ik dat ik de winst dus in de eerste helft moet pakken. zaterdag liep ik een gemiddelde snelheid van 10,1 km in de eerste 21 km, nu moet dat dus iets hoger en binnen een paar kilometer geeft de Garmin 10,5 km/uur gemiddeld aan. Op deze manier win ik een paar minuten op afgelopen zaterdag. Nu het tweede deel van mijn plan, minimaal een kilometer later beginnen met wandelen. Het klinkt allemaal erg simpel, uitvoeren is iets lastiger.

De eerste 5 rondes gaan keurig vlak en in 2 uur en 2 minuten kom ik halverwege door, ook lukt het mij om iets langer door te lopen, nu minimaal hetzelfde schema vasthouden als afgelopen zaterdag dan kom ik in ieder geval eerder binnen. Ook in het tweede deel, waar ik wel af en toe een stukje wandel, weet ik nog wat tijd te winnen op het schema. Na verloop van tijd stel ik mijn doel bij, ik wil het binnen 4:30 volbrengen. De laatste twee rondes zullen dus binnen de 30 minuten per ronde volbracht moeten worden.

Bij de start was het nog koud en redelijk helder, maar na verloop van tijd is het behoorlijk mistig geworden, de temperatuur blijft vrij laag en ik begin het toch wat frisjes te krijgen. de wereld om mij heen is erg klein geworden, ik zie geen lopers meer voor of achter mij en zal het dus alleen moeten klaren de laatste 8 km. Ik weet mijn tempo redelijk vast te houden en versnel de laatste paar honderd meter nog een beetje en kom als 13 over de finish in 4:27, 9 minuten sneller dan 4 dagen eerder en de snelste marathon dit jaar (tot nu toe). Ik ben er tevreden mee, er zit weer vooruitgang in, nu proberen deze lijn vast te houden.

Marco

foto's Toli klik hier

Marathon van Leens

Marathon van Leens

Na 4 weken zweten op Curacao was het tijd om weer wat kilometers te maken in het frisse Nederland. Dit keer moest het gebeuren in Leens waar ieder jaar de Marathon van Leens gelopen wordt. ’s Ochtends om even na 9 uur vertrek ik in de kou, de thermometer in de auto geeft 0 graden aan. Na een uurtje rijden ben ik in Leens waar ik de auto bij de sporthal parkeer. Even het startnummer ophalen in de kantine en rustig in de warmte afwachten. Met nog 10 minuten tot de start zal ik toch naar buiten moeten.

Om 11 uur worden we weggeschoten, we mogen 6 rondes van 7 kilometer lopen. Al na een paar honderd meter begin ik warm te worden en kom in een lekker tempo terecht van net onder de 6 minuten per kilometer, hiermee loop ik wel helemaal achter in het veld. Aangezien de trainingen de afgelopen weken erg slecht verliepen, soms haalde ik de 4 km niet eens, ben ik al lang blij dat ik in ieder geval de eerste kilometers nu probleemloos loop, snelheid boeit niet echt.

Al vrij snel loop ik samen met een andere loper, we lopen al pratend lekker constant door. Vooraf had ik bedacht dat ik iedere ronde binnen 45 minuten zou moeten volbrengen om binnen de limiet van 5 uur te finishen. De eerste ronde gaat echter zo lekker dat er bij de doorkomst nog geen 42 minuten op de klok staat. Een beetje extra marge kan geen kwaad.

Ook de volgende twee rondes gaan in een vlak tempo en halverwege komen we door in iets meer dan 2 uur. Nu merk ik echter dat ik de laatste maanden geen lange trainingen gelopen heb, ik kom te kort aan conditie en besluit het tempo iets te laten zakken, vanaf nu ga ik het alleen doen. Deze ronde zal ik al af en toe een stukje wandelen, maar het grootste deel kan ik toch blijven lopen. Uiteindelijk verlies ik deze ronde maar een paar minuten op de vorige rondes en kom ruim binnen de 3 uur door op 28 kilometer.

De vijfde en zesde ronde doe ik rustig aan, ik weet dat ik de limiet met gemak ga halen en geniet van het Groninger landschap waar we door mogen lopen. Bij het passeren van een bruggetje vaart Sinterklaas met zien pieten onder ons door, verder is het heerlijk rustig in het boerenland. Rond het einde van de middag begint het een beetje mistig te worden, het zonnetje wat de hele dag geschenen heeft moet het nu afleggen tegen de bewolking en ook de temperatuur zakt al weer. Doordat mijn tempo wat lager ligt begin ik het wat frisser te krijgen, dus maar weer een beetje doorlopen om op te warmen.

De laatste kilometer zet ik weer even aan, voor de laatste keer door het tunneltje en dan naar de finish. Na 4 uur en 36 minuten zit het er al weer op. Voorheen zou ik enorm balen van deze tijd, nu ben ik er echter tevreden mee, 2011 was niet mijn loopjaar (hoewel er nog wat loopjes te gaan zijn in de laatste maand). Het lichaam werkt nog niet echt mee en zeker de laatste weken lukte het niet om een duurloopje te lopen. Gezien die omstandigheden ben ik tevreden dat ik zonder al te veel problemen de finish gehaald heb. Op naar de volgende.

Marco

foto's: www.hardlopenmettoli.blogspot.com